Bexter’s Blog

Archive for the ‘pecine i jame’ Category

Speleoterapija je metoda koja se bazira na doziranom boravku pacijenata u posebno odabranim pećinama, a koristi se u tretmanu hroničnih i alergijskih respiratornih poremećaja.

Advertisements

Reka Vratna, pritoka Dunava, nalazi se u severoistocnoj Srbiji. Zahvaljujuci specificnim geološkim odnosima u njenom slivu, stvorena je kompozitna dolina sa klisurama i kanjonskim delovima u karbonatnim stenama.

U kanjonu Vratne postoje 3 velike prerasti razlicitog nacina nastanka. One predstavljaju unikatnu pojavu kao odredjenu fazu evolucije tunelske pecine i recnih meandara u prerasti.

Suva prerast je nastala na mestu poniranja Vratne pred krecnjackim grebenom u ukleštenom meandru. To je impozantan prirodni kameni most visok 20 m, širok 15m, sa svodom širine 34 m.

Tri kilometra nizvodno od Suve prerasti nalazi se Velika prerast, zaostali deo nekadašnjeg pecinskog svoda. Ona ima otvor u obliku tunela dugackog 45 m, visokog 26 m, širokog 22-33 m. Na zidovima i tavanici prerasti nalazi se više otvora pecinskih kanala.

Mala prerast je samo 100 m nizvodno od Velike prerasti, na samom završetku kanjonskog dela doline. Dalje pocinje prostrana i široka dolina Vratne sa manastirskim kompleksom. Na najužem mesti izlaznog dela, oko 200 m izvodno od manastira Vratna, uzdiže se vitki luk prirodnog kamenog mosta, visok 34 m, širok 33 m i debeo 15m.

Nastale kombinacijom lokalnog poniranja recnog toka i obrušavanja tavanice nekog starog pecinskog tunela kojim je proticala Vratna, citava dolina, a posebno atraktivne prerasti kao prirodni kameni lukovi nad recnim tokom, izuzetan su primer delovanja recnog i kraškog procesa u izolovanim delovima krecnjackog reljefa.

Vernjikica se nalazi 1,5 km od Lazareve pećine, u kanjonu Lazareve reke, na nadmorskoj visini od 454 m. Povezana je sa Lazarevom pećinom uređenom pešačkom stazom. Naziv pećine potiče od vlaške reči var, što znači krečnjak.

Prva istraživanja Vernjikice datiraju iz 1960. godine, a prilazna pešačka staza je uređena 1976. godine, kada je i završen projekat turističkog uređenja pećine.

Vernjikica je suva pećina, nastala u suvim krečnjacima, što je od značaja za izgled pećinskog nakita. Sastoji se iz više dvorana i suženja. Ukupna dužina kanala i dvorana je 1.015 m, ukupna površina je 13.000 m? i praktično je cela uređena za posetioce. Od ulaza u pećinu smenjuju se dvorane “Prijemna”, “Kaskadna”, “Vilingrad”, “Ponor”, “Koloseum”, “Mramorje”, “Sala oružja”, “Mermerna” i “Siparska”, a sve su dostupne turistima. Prava znamenitost ove pećine je dvorana “Koloseum”, jedna od najvećih i najviših dvorana u pećinama Srbije. Ima oblik kruga, prečnika je 60 m i visine 59 m. Dvorana “Vilingrad” ima najlepši nakit, a speleolozi su najinteresantnijim oblicima dali slikovita imena: “Pećinski čovek”, “Baba”, “Obelisk”, “Košnica” i dr.

Za Vernjikicu je karakterističan veliki broj stalaktita i stalagmita neobičnih oblika i boja. Masivni stub crvene boje na ulazu u “Vilingrad” visok je 8 m, a u dvorani” Koloseum” ističe se stalagmit “Kolos”, visine 11,5 m, koji predstavlja zaštitni znak Vernjikice. Po neobičnosti oblika ističe se stalagmitska grupa “Godzila”, visoka 10 m. Postoji i pećinski nakit koralne strukture. U “Mermernoj dvorani” nakit je izgrađen od kristalastog kalcita. Pažnju posetilaca privlače osvetljeni stalagmiti “Venera” i “Srebrna jela”. “Sala oružja” je dobila ime po stalaktitima koji su u obliku kopalja, strela, bodeža i mačeva.

Pećina Vernjikica je zajedno sa Lazarevom pećinom i kanjonom Lazareve reke zaštićena Zakonom.

Lazareva pećina (Zlotska pećina) je pecina u Srbiji. Nalazi se u istočnoj podgorini Kučaja. U blizini se nalazi još par objekata koji su zajedno sa ovom pećinom poznati i pod nazivom „Zlotske pećine“. Od ovih pećina Lazareva je najpoznatija i turistički najranije uređena. Od Zlota je udaljena 3 km, od Brestovačke banje14 km i od Bora 21 km. Ulaz u pećinu je na nadmorskoj visini od 291 m i nalazi se na levoj strani Lazareve reke. Za vreme svoje vladavine Turci su biili zazidali ulaz, kako bi sprečili skrivanje hajduka i zbegova. Prva ispitivanja Lazareve pećine je izvršio [Feliks Hofman] 1882. godine. Sedam godina posle Hofmana, speleološka istraživanja objavio je i Jovan Cvijić. Turističko uređenje pećine je otpočelo 1953. godine.

Pećinu je izgradila podzemna reka koja i dalje prolazi kroz nju. Ukupna dužina ispitanih kanala Lazareve pećine je 1.592 m. Dužina suvih kanala i dvorana je 1.225 m, a povremeno plavljenih 367 m. Ukupna površina ppećine je 9.907 m². Procenjuje se da zapremina pećinskih prostorija iznosi više 52.000 m³.

Lazareva pećina se ubraja u grupu izvorskih speleoloških objekata. Ima dva kanala, od koji je stariji suv (fosilan), a mlađi rečni (aktivan). Pećinske kanale izgradila je pećinska reka. Ukupna dužina ispitanih kanala je 1.592 m. Od toga na “Glavni kanal” sa “Ulaznom dvoranom” otpada 623 m. Dužina suvih kanala i dvorana je 1.225 m, a periodično plavljenih 367 m. Ukupna površina podzemnih prostorija je 9.907 m2, a zapremina preko 52.000 m2.

Za posetioce je uređeno oko polovine istraženih kanala. Za turiste je zanimljiva “Ulazna dvorana”, kao prvi susret sa neobičnim svetom podzemne tišine i večnog mraka. “Glavni kanal” je poprečnog preseka, na nekim mestima je širok 10 m, a visok 18 m. Pećinskim nakitom su bogate “Koncertna dvorana” i “Dvorana slepih miševa”. Stalaktiti i stalagmiti, pećinski stubovi, draperije, bigrene i kalcitne kadice svih oblika i veličina zapažaju se svuda unaokolo, čineći prostor lepim i romantičnim. Najlepši i najveći primerci pećinskog nakita imaju i svoja imena: “Stogovi”, “Fontana”, “Plast”, “Bizon”, “Carska loža”, “Dirigent”, “Orkestar”, “Slapovi”, “Kula kneza Lazara” i dr.

Vise informacija: Lazareva pećina.


Kalendar

September 2017
M T W T F S S
« Sep    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930